Past is in the past

دیگه بر نمی گردم، نه به دانشکده ریاضی نه به دفتر . نه اون آدما ... واقعا گذشته ، گذشته . هیچی توش نیست . غریبه شدم با اون آدما . بیخیال همشون . بیخیال ترسام . ترس از اینکه شاید یه روزی بهشون محتاج شم یا هرچی. منطقی تر هم هست که با آدمایی که الان باهاشون دوستم ، دوست باشم. آدمایی که الان می بینمشون و باهاشون زندگی می کنم. همه چی گذشته . نمی خوام واقعا نمی خوام...

It s realy over

خدایا کمکم کن از پس کارای امروزم بر بیام ...